24.05.2020

Liesbeth List & Ramses Shaffy – Si tu veux

Wat hebben ze een lol gehad, de toen 23-jarige Liesbeth List en de 31-jarige Ramses Shaffy, bij het maken van hun programma Shaffy Chantant. In dit fragment van een repetitie van twee chansons geschreven door Ramses, krijg je daar een mooi beeld van. Het tweede lied is Si tu veux (Als je wilt).

Het fragment komt uit een AVRO tv-uitzending van 20 oktober 1964 en dat was twee dagen voor de voorpremière van Shaffy Chantant, die een enorm succes zou worden voor Liesbeth & Ramses.

Si tu veux
Si tu veux je te chanterai.
Une petite chansonnette.
Plein de mysteères
de choses serètes.
Si tu veux, mais prends garde,
c’est dangereux.

Si tu veux je te dirai.
Toutes les choses que j’ose.
Les paroles rouges,
les paroles roses.
Si tu veux, mais prends garde,
c’est dangereux.

Si tu veux je te ferai.
Tout ce que tu n’oses pas dire.

10.05.2020

Marc Cohn – Walking In Memphis

Het lied waarmee de Amerikaanse singer/songwriter Marc Cohn bekend werd is Walking In Memphis van zijn debuutalbum uit 1992. Hij speelt het hier tijdens een optreden in Austin in hetzelfde jaar.

Het nummer gaat over een Joodse gospel music lover die spiritueel geïnspireerd raakt door een reis naar Memphis in 1985. Hij gaat op pad nadat hij had gelezen dat James Taylor een writer’s block had overwonnen door naar een plaats te gaan waar hij nog nooit was geweest. Bovendien was het de plek waar zijn favoriete muziek vandaan kwam, zoals die van Al Green, Ann Peebles, Elvis Presley & Isaac Hayes. Een vriend raadde hem aan om tijdens zijn reis twee bijzondere gospelconcerten bij te wonen.

Als eerste was dat een gospeldienst van the reverend Al Green in de Full Gospel Tabernacle Church in Memphis op zondagochtend. Cohn zegt er over: “I had chills running up and down my spine. The service was so deeply moving that I found myself with sweat running down my face and tears in my eyes, totally enveloped by everything I was seeing and hearing. There was something incredibly powerful about Al Green’s voice in that context. Even after three hours of continuous singing, his voice only got stronger and his band only got better. “I sat there crying in the church, aware of the irony of how I used to cry in Synagogue in Cleveland as a kid because I wanted to get the heck out of there! Al Green’s service was one of the great experiences of my life.”

Daarna ging Marc Cohn naar een optreden van gospelzangeres Muriel Davis Wilkins (1923-1990) in het Hollywood Cafe in Robinsonville, in Tunica County in de Mississippi delta, 35 mijl ten zuiden van Memphis. Zij was een lerares die met pensioen was en op vrijdagavond optrad in het café. Hij vertelt het verhaal van die ontmoeting hier zelf: “When I arrived, Muriel, who was in her 60s, was onstage playing a beat-up old upright piano and singing gospel standards. I felt an immediate connection to her voice, her spirit, her face, and her smile. I was totally transfixed by her music. While many of the patrons were busy eating and not paying close attention to Muriel, I couldn’t take my eyes off her. During her breaks, the two of us would talk. Muriel was real curious, she seemed to have some kind of intuition about me, and asked me why I was there. I told her I was a songwriter trying to find inspiration. I also told her a little bit about my childhood — how when I was two and a half years old, my mom had passed away very unexpectedly, and about ten years later, my dad had passed away and I’d been raised by a stepmother. My mother’s death was a central event in my life, and I’d been writing a lot about it over the years, both in songs and in journals. I think a part of me felt stuck in time, like I’d never quite been able to work through that loss. By midnight, the Hollywood was still packed, and Muriel asked me to join her onstage. We soon realized that there wasn’t a song in the universe that both of us knew in common. A quick thinker, Muriel started feeding me by yelling lyrics to gospel songs, so that I could catch up in time to sing somewhat in rhythm with her and make up my own version of the melody. Some songs I was vaguely familiar with, and some I didn’t know at all. The very last song we sang together that night was Amazing Grace. Then at the end, as the applause was rising up, Muriel leaned over and whispered in my ear: ‘You’ve got to let go of your mother child, she didn’t mean to die, she’s where she’s got to be and you’re where you have to be. Child you can let go now, it’s time for you to move on.’ It was an incredibly maternal thing for her to say to me. Just like sitting in Reverend Al Green’s church, I was again transformed. From the time I left Memphis and went back home to New York City, I knew I had a song in me about my experience there.”

De reis naar Memphis had zo voor Marc Cohn de gedroomde uitkomst. Het was een “spiritual awakening” voor hem en zijn bijzondere ervaringen inspireerden hem tot het schrijven van zijn schitterende lied Walking In Memphis.

Walking In Memphis
Put on my blue suede shoes,
and I boarded the plane.
Touched down in the land of the Delta Blues,
in the middle of the pouring rain.
W.C. Handy won’t you look down over me.
Yeah I got a first class ticket,
but I’m as blue as a boy can be.

Then I’m walking in Memphis.
Walking with my feet ten feet off of Beale.
Walking in Memphis.
But do I really feel the way I feel?

Saw the ghost of Elvis on Union Avenue.
Followed him up to the gates of Graceland.
And then I watched him walk right through.
Now security they did not see him,
they just hovered around his tomb.
But there’s a pretty little thing
waiting for the King,
just right down in the Jungle Room.

Walking in Memphis.
Walking with my feet ten feet off of Beale.
Walking in Memphis.
But do I really feel the way I feel?

They’ve got catfish on the table.
They’ve got gospel in the air.
And Reverend Green be glad to see you.
When you have not got a prayer.
But boy you’ve got a prayer in Memphis.

Muriel plays piano
every Friday at the Hollywood.
And they brought me down to see her,
and they asked me if I would.
Do a little number,
and then I sang with all of my might.
She said “Tell me are you a Christian child?”
And I said “Ma’am, I am tonight”.

Walking in Memphis.
Walking with my feet ten feet off of Beale.
Walking in Memphis.
But do I really feel the way I feel?

Walking in Memphis.
And I was walking with my feet ten feet off of Beale.
Walking in Memphis.
Do I really feel the way I feel?

Put on my blue suede shoes,
and I boarded the plane.
Touched down in the land of the Delta Blues,
in the middle of the pouring rain.
Touched down in the land of the Delta Blues,
in the middle of the pouring down rain.

Tags:
26.04.2020

Luther Vandross – Any Love

Ik ben elke keer weer ontroerd als ik de Amerikaanse soul singer/songwriter Luther Vandross (1951-2005) zijn hartenkreet Any Love hoor en zie zingen, zoals hier tijdens een concert in Londen in 1988. Het lied geeft schitterend weer hoe hij worstelde met zijn homosexualiteit en de moeite die hij had om uit de kast te komen. Iets wat uiteindelijk ook nooit gebeurd is, om zijn moeder en zijn vele vrouwelijke fans niet van streek te maken. Zo bleef hij jaren lang wanhopig op zoek naar een echte geliefde.

En hij zingt er hier in dit lied ontroerend over: “In my heart there’s a need to shout. Dyin’, screamin’, cryin’, let me out. Are all those feelings that want to touch any love?” En “What a world for the lonely guy. Sometimes I feel I’m gonna lose my mind. Can anybody tell me just where to find any love?” En ook nog “Suddenly out of the clear, blue sky, lonely tears start to fill my eyes. I can weep, but I refuse to cry. I’ve got to keep holdin’ on.”

Zijn verhaal doet me sterk denken aan dat van Whitney Houston (1963-2012), die vanaf haar jeugd een intense relatie had met Robyn Crawford, die jarenlang met haar samenwerkte als haar steun & toeverlaat. Houston moest haar liefde verbergen vanwege haar moeder & haar fans en het succes dat ze nastreefde. Uiteindelijk trad ze in het huwelijk met de totaal onbetrouwbare Bobby Brown en is ze ten onder gegaan aan haar drugsgebruik. (*1) In de wereld waarin Houston & Vandross leefden was het onderwerp homosexualiteit onbespreekbaar en taboe, met alle gevolgen van dien voor hun leven.

Luther Vandross schreef zijn nummer Any Love samen met basgitarist & producer Marcus Miller voor het gelijknamige album uit 1988.

NOTEN
* 1 Hier kun je het bijzondere verhaal lezen van Robyn Crawford, de vriendin van Whitney Houston.

Any Love
I get a little blue sometimes. Yes I do.
I do worry. This is why.

I speak to myself sometimes,
and I say, “Oh my, in a lot of ways,
you’re a lucky guy.
Now all you need is a chance
to try any love.“
In my heart there’s a need to shout.
Dyin’, screamin’, cryin’, let me out!
Are all those feelings
that want to touch, any love?

What a world for the lonely guy.
Sometimes I feel I’m gonna lose my mind.
Can anybody tell me
just where to find,any love, any love?
Everyone needs a love no doubt.
Any love, any love.
Everybody feels alone without
any love, any love.
I know there’s a love waiting,
to enter my life.
To come into my life.

Every day as I live,
I try to think positive.
I pray for someone good
to give any love.
Love is sweet and so divine.
And I can’t wait for my love life to shine.
Can anybody tell me
where I can find any love, any love?

Everyone needs a love no doubt.
Any love, any love.
Everybody feels alone without.
Any love, any love
And I know there’s a love waiting,
to enter my life.
To come into my life

Suddenly out of the clear blue sky.
Lonely tears start to fill my eyes.
I can weep, but I refuse to cry.
I’ve got to keep holding on.
I’ve got to think love is strong.
To keep holding on.

Everyone needs a love no doubt.
Any love, any love.
Everybody feels alone without.
Any love, any love
And I know she’ll come into my life,
one day.

I want to know there is a love.
Can anyone tell me?
Is there any love?

12.04.2020

Antonio Zambujo & Roberta Sa: Eu ja nao sai

Ik hou erg van de stem van de Portugese zanger Antonio Zambujo. De relaxtheid waarmee hij zingt is ongelofelijk. Hij kwam al vier keer voor in mijn jaarlijsten met favoriete nummers en ook deelde ik hier zijn prachtige uitvoeringen van  Valsinha en Chamateia (met het koor Bulgarian Voices Angelite).

Hier zingt hij Eu ja nao sai (Ik ga niet meer uit) samen met de Braziliaanse zangeres Roberta Sa, en met begeleiding door bassist Ricardo Cruz & gitarist Yamandu Costa. Ze deden dat tijdens een optreden in 2009, dat op een dvd is verschenen als Pra Se Ter Alegria. Het lied werd geschreven door Domingos Gonçalves Costa & Carlos Rocha.

Eu ja nao sei
Eu já não sei.
Se fiz bem ou se fiz mal.
Em pôr um ponto final.
Na minha paixão ardente.
Eu já não sei.
Porque quem sofre de amor.
A cantar sofre melhor.
As mágoas que o peito sente.

Quando te vejo
e em sonhos sigo os teus passos.
Sinto o desejo
de me lançar nos teus braços.
Tenho vontade
de te dizer frente a frente.
Quanta saudade
há do teu amor ausente.
Num louco anseio,
lembrando o que já chorei.
Se te amo ou se te odeio.
Eu já não sei.

Eu já não sei.
Sorrir como então sorria.
Quando em lindos sonhos via.
A tua adorada imagem.
Eu já não sei.
Se deva ou não deva querer-te.
Pois quero às vezes esquecer-te.
Quero mas não tenho coragem.

29.03.2020

George Krikes – I’m on Fire

Het zijn barre tijden met veel spanning & onrust. Daarom heb ik behoefte aan een rustgevend lied. Ik kwam uit bij I’m On Fire van Bruce Springsteen, gezongen door de Amerikaanse singer/songwriter George Krikes. Hij wordt daarbij begeleid door Ryan Lerman & Brian Green op gitaar. Het bijzondere is dat het me doet denken aan de muziek van Jim Croce. Herken je dat?

Springsteen schreef het nummer in 1982, maar het werd pas door hem op de plaat gezet in 1984 op Born In The USA.

I’m On Fire
Hey little girl is your daddy home?
Did he go away and leave you all alone?
I got a bad desire.
Oh ho ho I’m on fire.

Tell me baby is he good to you?
Can he do to you the things that I do?
I can take you higher.
Oh ho ho I’m on fire.

Sometimes it’s like someone
took a knife baby edgy and dull,
and cut a six inch valley
through the middle of my skull.

At night I wake up
with the sheets soaking wet,
and a freight train running
through the middle of my head.
Only you can cool my desire.
Oh ho ho I’m on fire.