08.10.2017

David Crosby – She’s Got To Be Somewhere & Woodstock

Terwijl de meeste artiesten op leeftijd teruggrijpen op hun bekende werk uit het verleden, zien we bij de inmiddels 76-jarige David Crosby juist dat hij komt met nieuw materiaal en dat hij zich laat inspireren door jonge muzikanten en vocalisten. Crosby heeft in twee jaar tijd twee nieuwe albums uitgebracht. Voor het album Lighthouse (2016) werkte hij samen met gitarist en producer Michael League van de jazzband Snarky Puppy, en voor zijn nieuwste album Sky Trails (2017) zocht hij de samenwerking met zijn zoon toetsenist & producer James Raymond, met wie hij eerder samenwerkte in de groep CPR (Crosby, Pevar & Raymond).

Om te beginnen zie & hoor je hier She’s Got To Be Somewhere, een nummer van Sky Trails dat klinkt alsof Crosby zijn innerlijke Steely Dan heeft gekanaliseerd, en dat werd geschreven door James Raymond. Crosby wordt erbij begeleid door Jeff Pevar op gitaar, Mai Agan op bas, Steve DiStanislao op drums, Michelle Willis op toetsen & achtergrond zang en James Raymond op toetsen.

Maar ook David Crosby ontkomt er natuurlijk niet aan af en toe terug te grijpen op zijn uitgebreide en succesvolle muzikale verleden. Hij doet dat hier met een prachtige meerstemmige versie van Woodstock (1969) van Joni Mitchell, waarbij Crosby samenspeelt met een deel van zijn Lighthouse Band: Michael League, Becca Stevens & Michelle Willis. Ik vind het ontroerend om te zien hoe de oude meester omgaat met zijn pupillen.

Ik heb al eerder twee Woodstock-versies op mijn Songcatcherblog gedeeld. Eén van het Zweedse duo Good Harvest uit 2016, die je hier aantreft. En daarnaast een heel bijzondere versie van de Amerikaanse groep Skylark uit 1973, die je hier vind. De tekst van het lied tref je bij beide versies aan.

She’s Got To Be Somewhere
Like a frozen angel,
that’s falling down from too high.
Her wings begin to open,
just before she runs out of sky.

Pack up the El Dorado,
there is plenty of fire
for the task at hand.
A thousand sons pray to a tower,
too many secrets buried in the sand.

And she’s got to be somewhere soon,
the book never lies.
Across the Santa Ana
to the land of blue skies.
She is on a mission with a graphic twist.
She’s got to be somewhere,
she’s got to be somewhere soon.

They never should have tried to run her,
now someone has a case of second smile.
And the only sign of trouble,
is dripping from a turnstile (at the dam).
Hard as a desert flower,
leaning into the devil wind.
The seeds might be forgotten,
they might just scatter with her sins.

And she’s got to be somewhere soon,
the book never lies.
Across the Santa Ana
to the land of blue skies.
She is on a mission with a graphic twist.
She’s got to be somewhere,
she’s got to be somewhere soon.

24.09.2017

Jon Allen – Lady Of The Water

Het prachtige lied Lady Of The Water van de Engelse singer/songwriter Jon Allen heeft alles in zich om een klassieker te worden. Ik hoorde het voor het eerst bij mijn goede vriendin Yolande, die een heel brede smaak heeft en me al vaker van mooie muzikale tips heeft voorzien. Het nummer komt van Allen’s album Deep River uit 2014. Spreekt het lied je aan, deel het dan vooral met je muzikale vrienden, want dan heeft het ook meer kans dat het ooit echt een klassieker gaat worden.

Lady Of The Water
In the cold, cold morning,
thought I heard you calling.
In the half-light just before
the dawning of the day.

Half awake and dreaming,
when untapped thoughts were streaming.
Thought I heard you telling me
you’ll take it all away.

At the turn of midnight,
in the burning far light.
Did I see your fragile figure
dancing in the flames.

Beyond the realms of reason,
untamed and out of season.
Could you be the missing key
that gives my need a name.

Lady of the water,
lead me to hallow ground.
Lady of the water,
take me where I long to be found.

My days are full of faces,
of racketeers and chasers.
I am looking for a drop of rain
in a street that’s full of sand.

The city can undo you,
cut its teeth right through you.
I’m looking for that open door
in the grace of your hand.

Lady of the water,
lead me to hallow ground.
Lady of the water,
take me where I long to be found.

In the cold, cold morning,
thought I heard you calling.
In the half-light just before
the dawning of the day.

Half awake and dreaming,
when untapped thoughts were streaming.
Thought I heard you telling me
you’ll take it all away.

Lady of the water,
lead me to hallow ground.
Lady of the water,
take me where I long to be found.

Tags:
10.09.2017

Daniël Lohues – Als de liefde mar blef winnen

Eén van de mooiste Nederlandstalige liederen is Als de liefde mar blef winnen van de Drentse singer/songwriter Daniël Lohues. Het grijpt duidelijk terug op het werk van Jules de Corte (1924-1996), ook met het citaat uit Bach (Prelude in E groot). Het lied komt van zijn album Allennig II (2008) en was één van mijn beste songs van 2011.

Het nummer is volgens Frank Boeijen het beste Nederlandse lied, en staat bij hem boven 5 uur van Ramses Shaffy, Liefde van later van Herman van Veen, Tegen de tijd van Huub van der Lubbe en Je veux l’amour van Raymond van ’t Groenewoud. Hij vind het een toepasselijk lied in deze barre tijden. Hier hoor je zijn bijzondere versie van Als de liefde.

Als de liefde mar blef winnen
Zolang de oostenwind blef weijen,
zullen de blaadern blieben vallen.
Zolang de boer zal blieben zeijen,
zal de meulen blieben dreijen.
Zolang de zunne mar blef schienen,
kommen bloemen uut de knop.
En as de kippen blieben leggen,
kommen der kuukens uut de dop.

Zolang het vuur zal blieben branden,
schieten vonken naor de sterren.
Zolang de zee rolt op de stranden,
en der wark komp uut de handen.
Zolang de kinder blieben zingen,
en alles giet zoals het moet.
En as de liefde mar blef winnen,
komp ‘t allemaol wel goed.

Zolang de lente maar blef kommen,
en dan de zomer en dan de herfst.
En as de winter maar blef dromen,
van neije blaadern aan de bomen.
Zolang de maon gewoon blef zörgen,
veur zilv’ren licht en eb en vloed.
En as de liefde mar blef winnen.
komp ‘t allemaol wel goed.

27.08.2017

Gregory Porter – It’s Probably Me

Eén van mijn favoriete zangers van dit moment is de Amerikaanse jazz singer/songwriter Gregory Porter. Luister maar eens naar zijn weergaloze versie van het lied It’s Probably Me, dat hij zingt tijdens de uitreiking van de Polar Music Prize 2017 aan Sting. Porter wordt begeleid door The Royal Stockholm Philharmonic Orchestra.

Eric Clapton en de Amerikaanse componist Michael Kamen schreven samen de muziek voor het lied en vroegen Sting om er een tekst bij te maken, zodat het een echte buddy-song zou worden. Het nummer was namelijk bedoeld voor de soundtrack van de film Lethal Weapon 3 uit 1992. De sax solo werd daarop gespeeld door David Sanborn. Hier zie je het origineel.

It’s Probably Me
If night turned cold,
and the stars looked down.
And you hug yourself,
on the cold, cold ground.
You wake the morning,
in a stranger’s coat.
No one would you see.

You ask yourself,
who’d watch for me?
My only friend,
who could it be?
It’s hard to say it.
I hate to say it,
but it’s probably me.

When your belly’s empty,
and the hunger’s so real.
And you’re too proud to beg,
and too dumb to steal.
You search the city,
for your only friend.
No one would you see.

You ask yourself,
who could it be?
A solitary voice
speaking out, set me free.
I hate to say it.
I hate to say it,
but it’s probably me.

You’re not the easiest person,
I ever got to know.
And it’s hard for us both,
to let our feelings show.
Some would say
I should let you go your way.
You’ll only make me cry.
If there’s one guy,
just one guy.
Who’d lay down his life for you and I.
I had to say it.
It’s hard to say it,
but it’s probably me.

When the world’s gone crazy,
and it makes no sense.
There’s only one voice,
that comes to your defense.
The jury’s out,
and your eyes search the room.
And the only friendly face
is all you need to see.
If there’s one guy,
just one guy.
Who would lay down his life
for you and I.
It’s hard to say it.
It’s hard to say it,
but it’s probably me.

Tags:   -  
13.08.2017

Allison Moorer – Easy In The Summertime

Een lied schrijven over je vader die je moeder vermoord en vervolgens zelfmoord pleegt, dat is trauma-verwerking. De Amerikaanse singer/songwriter Allison Moorer zingt haar lied Easy In The Summertime dan ook heel intens en kwetsbaar. Vader was een zware drinker en mishandelde zijn vrouw. Moeder vluchtte met haar dochters Allison (13) en Shelby Lynne (17), maar vader ontdekte hen en beide meisjes zagen het drama toen voor zich afspelen, zonder dat ze er iets aan konden doen.

De zusters werden opgevoed door een oom en tante en werden uiteindelijk allebei zeer succesvolle singer/songwriters. Maar allebei wel met een randje in hun muziek & teksten, door wat ze hebben meegemaakt, en dat maakt ze juist zo interessant. Moorer zegt zelf over haar lied “I’ve called it recovery in three verses. The first part is what actually happened. The second verse is what I want to remember. And the third verse is how we survived it. Our parents aren’t with us anymore, so what we have from that time is each other.” Het nummer staat op haar album Crows uit 2010.

Easy In The Summertime
July nineteen-eighty-one,
Alabama summer sun.
Sissy got her fishing pole.
Went down to the honey hole.
Greasy fiery frying pan.
Viola grabbed it with her hand.
It burned so bad her skin it peeled.
There I saw the truth revealed.

Watermelon tastes so good.
Bare feet on the cool hardwood.
Summer dresses Nanny made.
Cut off blue jeans torn and frayed.
Swinging on the barnyard gate.
It don’t get dark till after eight.
Run inside a kiss and hug.
Wrapped up in my mama’s love.

Easy in the summertime.
Easy in the summertime.
Easy in the summertime.

Firefly whispered in my ear.
She said let’s get outta here.
Fly down to the creek with me.
There’s something you gotta see.
The stars come out and glow so bright.
That’s why I don’t mess with morning light.
‘Cause they’re the ones that soothe my soul.
They make me wanna rock ’n roll.

Easy in the summertime.
Easy in the summertime.
Easy in the summertime.