14.07.2019

Bruce Hornsby – Mandolin Rain

Prachtige uitvoering van het lied Mandolin Rain door de Amerikaanse singer/songwriter & pianist Bruce Hornsby, met ondersteuning van Chris Thile op mandoline en strijkers van het Louisville Orchestra.

Hornsby was oprichter van de groep Bruce Hornsby & the Range (1984-1991), bandlid van de Grateful Dead (1990-1992) en speelde mee op platen van o.a. Bonnie Raitt, Bob Dylan en Don Henley.

Mandolin Rain komt van zijn debuutalbum The Way It Is uit 1986. Hij schreef het nummer samen met zijn broer John Hornsby. De Skaggs/Hornsby versie waar hij het over heeft in zijn inleiding, komt van het album Ricky Skaggs & Bruce Hornsby uit 2007, waarop hij samenspeelt met bluegrass legende Ricky Skaggs.

Het radioprogramma waaruit deze live-uitvoering komt, Live From Here, is een variety show met veel muzikale gasten. Gastheer is singer/songwriter & mandoline virtuoos Chris Thile, die bekend werd met zijn groepen Nickel Creek en The Punch Brothers. Ik kan je aanraden op YouTube te kijken op de pagina van het programma voor te gekke muzikale optredens.

Mandolin Rain
The song came and went,
like the times that we spent.
Hiding out from the rain
under the carnival tent.
I laughed and she’d smiled,
it would last for awhile.
You don’t know what you got
till you lose it all again.

Listen to the mandolin rain.
Listen to the music on the lake.
Listen to my heart break
every time she runs away.
Listen to the banjo wind.
A sad song drifting low.
Listen to the tears roll
down my face as she turns to go.

A cool evening dance.
Listen to the bluegrass band,
takes the chill from the air.
‘Till they play the last song.
To the bluegrass band.

I’ll do my time,
keeping you off my mind.
But there’s moments that I find,
I’m not feeling so strong.

Listen to the mandolin rain.
Listen to the music on the lake.
Listen to my heart break,
every time she runs away
Listen to the banjo wind.
A sad song drifting low.
Listen to the tears as they roll
down my face as she turns to go.

The boat’s steaming in.
I watch the side wheel spin,
and I think about her when
I hear that whistle blow.
I can’t change my mind.
I knew all the time that she’d go.
But that’s a choice I made long ago.

Listen to the mandolin rain.
Listen to the music on the lake.
Listen to my heart break
every time she runs away.
Listen to the banjo wind.
A sad song drifting low.
Listen to the tears as they roll
down my face as she turns to go.
Listen to the tears as they roll
down my face as she turns to go.

30.06.2019

The Civil Wars – From This Valley

Geweldige intense samenzang door het Amerikaanse duo The Civil Wars in het lied From This Valley. Ze spelen het tijdens een concert in New Orleans in 2011.

Wat zonde toch dat het duo, dat vanaf 2008 bestond uit singer/songwriters John Paul White & Joy Willams, niet meer samen is sinds 2014, want dit is echt genieten!

White & Williams ontmoeten elkaar tijdens een songwriting workshop in Nashville in 2008. Ze hadden gelijk een bijzondere klik merkten ze. Williams zegt er over, “when he started singing it was like I knew where he was going to go before he went there.” En White had precies hetzelfde, want als ze samen begonnen te zingen “there was this weird click; it was like there was a dance going where I knew I could lead her but she could lead me, too.”

From This Valley
Oh the desert dreams of a river,
that will run down to the sea.
Like my heart longs for an ocean,
to wash down over me.

Oh won’t you take me from this valley,
to that mountain high above?
Oh I will pray, pray, pray,
until I see your smiling face.
I will pray, pray, pray,
to the one I love.

Oh the outcast dreams of acceptance,
just to find pure love’s embrace
Like an orphan longs for his mother,
may you hold me in your grace.

Oh won’t you take me from this valley,
to that mountain high above?
Oh I will pray, pray, pray,
until I see your smiling face.
I will pray, pray, pray,
to the one I love.

Oh the caged bird dreams of a strong wind,
that will flow beneath her wings.
Like a voice longs for a melody,
oh Jesus carry me.

Won’t you take me from this valley,
to that mountain high above?
Oh I will pray, pray, pray,
until I see your smiling face.
I will pray, pray, pray,
to the one I love.

Oh I will pray, pray, pray,
until I see your smiling face.
I will pray, pray, pray
To the one I love.

16.06.2019

Peter Gabriel – Father, Son

Het is vandaag vaderdag en dus een goed moment om het prachtige lied Father, Son te delen van de Engelse singer/songwriter Peter Gabriel, dat gaat over zijn relatie met zijn vader Ralph Parton Gabriel (1912-2012). Hij speelt het hier in 2010.

Vader en zoon deden ooit samen een yoga retraite. Omdat zijn vader al meer dan 40 jaar aan yoga deed vond de zoon het een mooi idee om het samen te doen. Zijn vader werd maar ouder en bovendien konden ze elkaar dan beter leren kennen. De yoga leraar gaf hen opdracht om ook samen oefeningen te doen, waardoor ze heel fysiek met elkaar te maken kregen, wat nogal ongebruikelijk is in de Engelse cultuur. In het lied vertelt de zoon hoe hij dat ervaarde.

Father, Son
Father, son
Locked as one
In this empty room
Spine against spine
Yours against mine
Till the warmth comes through

Remember the breakwaters down by the waves
I first found my courage
Knowing daddy could save
I could hold back the tide
With my dad by my side

Dogs, plows and bows
We move through each pose
Struggling in our seperate ways
Mantras and hymns
Unfolding limbs
Looking for release through the pain

And the yogi’s eyes are open
Looking up above
He too is dreaming of his daddy’s love
With his dad by his side
Got his dad by his side

Can you recall
How you took me to school
We couldn’t talk much at all
It’s been so many years
And now these tears
Guess I’m still your child

Out on the moors
We take a pause
See how far we have come
You’re moving quite slow
How far can we go
Father and son

With my dad by my side
With my dad by my side
Got my dad by my side
With me

03.06.2019

James Taylor – Me And My Guitar

Eén van mijn favoriete nummers van James Taylor is Me And My Guitar, dat komt van zijn 5e LP Walking Man uit 1974. Het was zijn minst succesvolle album en dat had waarschijnlijk ook te maken met het feit dat hij samen moest werken met andere muzikanten en een andere producer. Zijn vrienden Danny Kortchmar, Russ Kunkel, Lee Sklar & Craig Doerge, die op zijn eerste albums meespeelden, en ook als Jo Mama de begeleidingsband van Carole King vormden, waren bezig aan hun eigen avontuur als The Section. De vrijheid die Taylor voelde bij zijn eerste albums was hier weg, want hij was inmiddels een merk geworden en dat gaf duidelijk druk, net als zijn vaderschap hem meer verantwoordelijkheid gaf.

Deze plaat werd geproduceerd door gitarist David Spinozza, die eerder samenwerkte met Paul McCartney en John Lennon en meespeelde op platen van Paul Simon, Billy Joel en Don McLean. Taylor’s echtgenote Carly Simon kende hem van haar album Hotcakes (1974), waarop hij meespeelde. Spinozza koos voor de top van de sessie-muzikanten van de Eastcoast, zoals Michael Brecker (tenor sax) & zijn broer Randy Brecker (trompet), Hugh McCracken (gitaar), Rick Marotta (drums), Kenny Ascher (toetsen), Andy Muson (bas) en Don Grolnick (toetsen). En ook Paul McCartney kwam langs om op twee nummers mee te zingen.

Het ontbrak op Walking Man aan samenhang, het was van alles wat, maar zonder veel verbinding met elkaar. En daarnaast was het ook wat somber allemaal. Het maakte duidelijk dat Peter Asher, zijn vriend en de man die zijn eerste albums produceerde, node werd gemist. Het lied Me And My Guitar stak er met kop en schouders bovenuit. Het beschrijft op prachtige wijze zijn relatie met zijn gitaar, het instrument dat hij zo goed beheerst en dat aan de basis staat van zijn succes.

James Taylor speelt Me And My Guitar hier tijdens een concert in 1998 in The Beacon Theater in New York en hij geniet er zichtbaar van. Dat komt ook door de geweldige groep muzikanten die hij om zich heen heeft verzameld en hier zorgen voor een retestrakke uitvoering. Het zijn Steve Jordan (drums), Luis Conte (percussie), Clifford Carter (toetsen), Bob Mann (gitaar), Jimmy Johnson (bas), Barry Danielian (trompet), David Mann (sax) en daarnaast op backing vocals zijn vertrouwde kameraden Arnold McCuller, David Lasley, Kate Markovitz & Valerie Carter.

Me And My Guitar
Me and my guitar,
always in the same mood.
I am mostly flesh and bones,
and he is mostly wood.
Never does grow impatient
for the changes I don’t know.
If he can’t go to heaven,
maybe I don’t want to go Lord.

Picture me in the key of E,
call me Uncle John.
Any fool can easily see that we
go back a long time.
Feel something like fine to me,
there’s no such thing as the wrong time.
He hops up on my knee, singing
“get down Pops, it’s song time”.

Every now and then I’m a lonely man.
It’s nice to know that I’ve got that friend
Puttin’ the power right in my hand.
All I’ve got to do is the best I can.
If I can.

Got a dog named David.
Got a bird named Dinah.
Got a birthmark on my thigh,
in the shape of mainland China.
Got a somewhat Southern accent,
‘cause I come from Carolina.
And if you want to find me,
I’ll be walking right behind you.

I hear horns, I hear voices,
I hear strings.
Seems like I was born
with too many choices.
Now what am I going to do,
with all these extra things?

This is me and my guitar.
Essentially me baby, and my guitar.
Maybe one or two friends fall by for tea.
A little bit of “who do you love?”
Pay no attention to the man behind the curtain.
It’s me and my guitar.
Me and my guitar.

19.05.2019

Richard Harris – MacArthur Park

Het vreemdste nummer aller tijden dat ooit een hit werd, is ongetwijfeld MacArthur Park van de Amerikaanse singer/songwriter Jimmy Webb, gezongen door de Ierse acteur Richard Harris (1930-2002) in 1968. Het nummer was orkestraal, duurde veel te lang, werd gezongen door een acteur zonder veel zangervaring en werd in 1992 uitgeroepen tot “the worst song in modern history” door de Miami Herald, na een onderzoek onder luisteraars.

Maar tegelijkertijd is het een schitterend en uitzonderlijk lied dat uitstekend word vertolkt door Richard Harris, die verrast als zanger. Luister maar eens naar deze live-versie, waarin hij laat horen hoe goed hij eigenlijk wel kon zingen.

Het lied werd in 1967 geschreven door Jimmy Webb als onderdeel van een cantata voor de groep The Association (bekend van o.a. Windy en Cherish). Dat was op verzoek van hun producer Bones Howe, die hem vroeg een popsong te maken met klassieke elementen, die bestond uit verschillende delen en uitgevoerd werd in verschillende tempi. Het lied is geïnspireerd door Webb’s relatie en break up met Susie Horton, met wie hij veel tijd doorbracht in het MacArthur Park in Los Angeles. De leden van The Association vonden het nummer niet geschikt voor hen, vanwege de complexe structuur, de duur en de onorthodoxe tekst. Maar Richard Harris wilde het graag op zijn eerste album A Tramp Shining (1968) zetten en zo schreef hij geschiedenis.

Hier zie en hoor je Jimmy Webb zelf met het lied tijdens een optreden in 1971.

MacArthur Park
Spring was never waiting for us girl,
it ran one step ahead
as we followed in the dance.
Between the parted pages,
and were pressed
in love’s hot fevered iron,
like a striped pair of pants.

MacArthur Park is melting in the dark,
all the sweet, green icing flowing down.
Someone left the cake out in the rain.
I don’t think that I can take it,
‘cause it took so long to bake it.
And I’ll never have that recipe again.
Oh no!

I recall the yellow cotton dress,
foaming like a wave,
on the ground around your knees.
Birds like tender babies in your hands,
and the old men playing checkers
by the trees.

Mac Arthur Park is melting in the dark,
all the sweet, green icing flowing down.
Someone left the cake out in the rain.
I don’t think that I can take it,
‘cause it took so long to bake it.
And I’ll never have that recipe again.
Oh no!

There will be another song for me,
someone will bring it.
There will be another dream for me,
and I will bring it.
I will drink the wine while it is warm,
and never let you catch me looking at the sun.
And after all the loves of my life.
After all the loves of my life,
you’ll still be the one.

I will take my life into my hands,
and I will use it.
I will win the worship in their eyes,
and I will lose it.
I will have the things that I desire,
and my passion flow like rivers through the sky.
And after all the loves of my life.
Oh, after all the loves of my life,
I’ll be thinking of you.
And wondering why.

MacArthur Park is melting in the dark,
all the sweet green icing flowing down.
Someone left the cake out in the rain.
I don’t think that I can take it,
‘cause it took so long to bake it.
And I’ll never have that recipe again
Oh no!