11.04.2021

Simon & Garfunkel – Scarborough Fair/Canticle

Ik vond een bijzondere driestemmige versie van het prachtige nummer Scarborough Fair uit 1968, met Simon & Garfunkel en de Amerikaanse crooner Andy Williams (1927-2012). Ze zongen het samen tijdens een optreden in diens tv show.

Het lied is oorspronkelijk een traditionele Engelse ballade en gaat over een lijst onmogelijke taken die een voormalig geliefde zou moeten vervullen om haar oude minnaar weer voor zich te winnen.

Paul Simon leerde het lied kennen tijdens zijn verblijf in Londen in 1965, via de Engelse folkzanger & gitarist Martin Carthy (o.a. lid van de groep Steeleye Span). Simon combineerde het met Canticle, waarvan de tekst kwam van zijn anti-oorlogslied The Side Of The Hill uit 1963 en de melodie vooral door Garfunkel werd bedacht. Het uiteindelijke resultaat kwam te staan op hun 3e album Parsley, Sage, Rosemary & Thyme uit 1966. En werd een groot success.

Scarborough Fair/Canticle
Are you going to Scarborough Fair?
Parsley, sage, rosemary, and thyme.
Remember me to one who lives there.
She once was a true love of mine.

Tell her to make me a cambric shirt.
Parsley, sage, rosemary, and thyme.
Without no seams nor needle work.
Then she’ll be a true love of mine.

Tell her to find me an acre of land.
(On the side of a hill in the deep forest green.)
Parsley, sage, rosemary and thyme.
(Tracing of sparrow on snow-crested ground.)
Between the salt water and the sea strands.
(Bedclothes the child of the mountain.)
Then she’ll be a true love of mine.
(Sleeps unaware of the clarion call.)

Tell her to reap it with a sickle of leather.
(War bellows blazing in scarlet battalions.)
Parsley, sage, rosemary, and thyme.
(Generals order their soldiers to kill.)
And gather it all in a bunch of heather.
(And to fight for a cause they’ve long ago forgotten.)
Then she’ll be a true love of mine.

Are you going to Scarborough Fair?
Parsley, sage, rosemary, and thyme.
Remember me to one who lives there.
She once was a true love of mine.

28.03.2021

The Wood Brothers – Sing About It

“If you get worried. What you ought to do is sing. Sing about your troubles, and it just might pass.” Dat is de positieve boodschap van het lied Sing About It van de Amerikaanse folk band The Wood Brothers.

Wat een heerlijk, opgewekt nummer en met uitstekende samenzang gebracht. Ook het ritmische slotstuk valt me op en getuigd van bijzondere muzikaliteit.

De groep bestaat uit bassist Chris Wood, gitarist Oliver Wood en hun maat Jano Rix. De twee broers zijn van jongs af aan opgegroeid met Amerikaanse rootsmuziek, met een moleculair bioloog als vader, die klassiekers zong bij het kampvuur, en een dichteres als moeder, die verhalen vertelde en teksten schreef. Na 15 jaar los van elkaar te hebben gemusiceerd, besloten ze in 2001 samen te gaan werken. Dit nummer komt van hun vijfde album The Muse uit 2013.

Sing About It
If you get too worried.
What you ought to do is sing.
If you get worried.
What you ought to do is sing.
If you get worried.
What you ought to do is sing.
Sing about your troubles.
It just might pass.

If you get lost.
What you ought to do is sing.
If you get lost.
What you ought to do is sing.
If you get lost.
What you ought to do is sing.
Sing about your troubles,
and it just might pass
Sing about your troubles,
and it just might pass

Sing about joy.
Sing about love,
and hoping it lasts.
Sing about your trouble.
And it just might pass.
Just might pass.

And if you get broken.
What you ought to do is sing.
And if you get broken.
What you ought to do is sing.
And if you get broken.
What you ought to do is sing.
Sing about your troubles,
and it just might pass.
Sing about your troubles,
and it just might pass.

Sing about joy.
Sing about love,
and hoping it lasts.
Sing about your trouble.
And it just might pass.
Just might pass.

14.03.2021

The Other Favorites – Mama Mia

Twee studentikoze types die een overbekend nummer van de Zweedse groep Abba uit 1975 coveren, dat kan natuurlijk nooit wat zijn. Maar wat beleef ik een plezier aan deze heerlijke cover van Mama Mia door het Amerikaanse duo Josh Turner (banjo) en Carson McKee (gitaar), die laten zien dat ze uitstekende muzikanten zijn en aanstekelijk meerstemmig kunnen zingen. Ze spelen al sinds het begin van de middelbare school samen en noemen zich The Other Favorites.

Mama Mia
I’ve been cheated by you
since I don’t know when.
So I made up my mind,
it must come to an end.
Look at me now,
will I ever learn?
I don’t know how.
Then I suddenly lose control.
There’s a fire within my soul.
Just one look
and I can hear a bell ring.
One more look
and I forget everything. O-o-o-oh.

Mamma mia, here I go again.
My my, how can I resist you?
Mamma mia, does it show again?
My my, just how much I’ve missed you.
Yes I was brokenhearted,
blue since the day we parted.
Why, why did I ever let you go?
Mamma mia, now I really know.
My my, I could never let you go.

I’ve been angry and sad
about the things that you do.
I can’t count all the times
that I’ve told you we’re through.
But when you go,
when you slam the door,
I think you know
that you won’t be away too long.
You know that I’m not that strong.
Just one look
and I can hear a bell ring.
One more look
and I forget everything. O-o-o-oh.

Mamma mia, here I go again.
My my, how can I resist you?
Mamma mia, does it show again?
My my, just how much I’ve missed you.
Yes, I’ve been brokenhearted.
Blue since the day we parted.
Why, why did I ever let you go?
Mamma mia, now I really know.
My my, I could never let you go.

Mamma mia, even if I say.
My my, need me now or never.
Mamma mia, it’s the game we play.
Bye bye does not mean forever.

Mamma mia, here I go again.
My my, how can I resist you?
Mamma mia, does it show again?
My my, just how much I’ve missed you.
Yes, I’ve been brokenhearted.
Blue since the day we parted.
Why, why did I ever let you go?
Mamma mia, now I really know.
My my, I could never let you go.

28.02.2021

Ramses Shaffy – 5 uur

5 uur is een prachtig lied van Ramses Shaffy (1933-2009) dat hij hier speelt tijdens een tv-optreden in de 5 uur show in 1991. Het raakt me zeer om hem zo vol emotie te horen zingen. Heerlijk ook om hem zo zoekend en improviserend piano te horen spelen.

De eerste keer dat ik dat hoorde was in mijn ouderlijk huis op “mijn” piano, toen mijn broer (die toen manager van hem was) Ramses had meegenomen, en hij onmiddellijk achter de piano plaatsnam en begon te spelen. Ik zat er ademloos naar te luisteren en herinner me het nog als de dag van gisteren.

Ik draag dit bericht op aan Helene Herschel die van 1974 tot 1979 manager van Ramses was. Eerst samen met mijn broer David Schild en daarna alleen. Dat hield onder andere in dat ze op dagen dat Ramses moest optreden hem moest gaan zoeken in kroegen & krochten in Amsterdam, en als ze hem gevonden had hem onder de douche te zetten. Daarna volgde de lastigste taak, namelijk zorgen dat hij niet weer aan de drank ging voor het optreden. Dat ging regelmatig mis en zo kon het gebeuren dat Ramses tijdens een optreden in Sneek in de orkestbak viel. Maar gelukkig kwam hij er ook weer op eigen kracht uit, en vervolgde hij zijn optreden.

Helene zegt over haar tijd met Ramses: “Je kon heel erg met Ramses lachen. Het was een leuke tijd. Ik was verliefd op de mens Shaffy. Geen verliefdheid in de zin “ik kan niet zonder hem”, maar het was gewoon fijn om bij hem te zijn. We waren echt goede vriendjes die alles tegen elkaar konden zeggen. Ramses heeft grote invloed gehad op het leven dat ik nu leid. De vrijheid die ik nu voel om dingen te kunnen doen die ik graag wil, zonder belemmeringen, komt door hem.”

5 uur
Het is 5 uur, 5 uur.
Het feest is geweest.
De zon stijgt in de stad.
Ik sta voor het raam
en drink nog wat.
Mijn hart is vol.
Mijn hoofd zat.

Mijn vrienden,
ach mijn vrienden.
Het gaat als het gaat,
en we moeten toch maar door.
Dag lieve mensen
waar ik bij hoor.
Ik laat jullie uit, ga voor.

Misschien was ik
vanavond wat stil.
Er is iets,
wat ik nu wel vertellen wil.
Mijn liefde, mijn lief
komt niet meer terug.
Dat is alles,
en ga nu maar vlug.

Want het is 5 uur.
Al 5 uur.
Het feest is geweest.
Het krijg wat voor elkaar.
Het is rot nu,
zonder haar.
Maar ga nu weg
en laat me maar.

14.02.2021

Good Harvest & Solala – Still Crazy After All These Years

Ik zit enorm te genieten van deze heerlijk versie van Still Crazy After All These Years van Paul Simon. Met vocaal vuurwerk van het vrouwelijke Zweedse duo Good Harvest samen met het mannelijke vocale trio Solala ook uit Zweden. Wat zou ik graag met ze mee zingen!

Still Crazy After All These Years werd in 1975 uitgebracht door Paul Simon, als titelnummer van zijn 5e studio-album. Over wie de oude liefde was die hij op straat tegenkwam wordt gespeculeerd. Het zou zijn eerste vrouw Peggy Harper kunnen zijn of Kathy Chitty, zijn nogal verlegen Engelse vriendin uit de jaren 60. Zelfs Art Garfunkel wordt genoemd.

Het duo Good Harvest bestaat uit singer/songwriters Hanna Enlöf & Ylva Eriksson, die zichzelf muzikale tweelingen noemen. Ze ontmoeten elkaar op hun 15e, toen ze allebei deel uitmaakten van dezelfde folk-pop band. Ze deelden een liefde voor de muziek van Simon & Garfunkel, Nick Drake, Joni Mitchell & Gillian Welch. Toen de band uit elkaar viel, vormden ze een duo in 2012. Het vocale trio Solala uit Göteborg, bestaat uit Olle Bergel, Anders Gabrielson & Jens Lindvall.

Still Crazy After All These Years
I met my old lover
on the street last night.
He seemed so glad to see me,
I just smiled.
And we talked about some old times,
and we drank ourselves some beers.
Still crazy after all these years.
Oh still crazy after all these years.

I’m not the kind of man
who tends to socialize.
I seem to lean on
old familiar ways.
And I ain’t no fool for love songs,
that whisper in my ears.
Still crazy after all these years.
Oh still crazy after all these years.

Four in the morning,
crapped out, yawning.
Longing my life away.
I’ll never worry,
why should I?
It’s all gonna fade.

I never thought we would meet again.
But last night there she was.
And we talked, and we talked.
And it all came back to me,
how we used to be.

I’m not the kind of man
who tends to socialize.
I couldn’t help but smile.
Though I ain’t no fool for love songs.
We’re still crazy,
we’re still crazy you and I.

Now I sit by my window,
and I watch the cars.
I fear I’ll do some damage
one fine day.
But I would not be convicted
by a jury of my peers.
Still crazy after all these years.
Oh still crazy, still crazy,
still crazy after all these years.

Tags:   -